תיאור
רקטו: שטר כתובה, קטע. החתן: אבו אלפרג' ישועה בן ברכות. הכלה: מלאח בת אבו אלפרג' (מתוך הוורסו). תיארוך: תחת רשותו של הנגיד שמואל בן חנניה (כיהן 1140–1159). עד: יהודה בן שלמה הסופר. אף אחד מהפרטים הכספיים לא נשתמר, אך מן הוורסו אנו לומדים שהמוהר המאוחר היה 5 דינרים. ורסו: מסמך משפטי שנכתב על גב הכתובה הקרועה. הבעל והאישה שמן הרקטו נישאים מחדש לאחר שהאישה הבטיחה שלא לצאת מן הבית ללא רשות בעלה. הבעל עדיין חב לה דינר אחד, שיהיה עליו לשלם אם יריבו שוב. בכרטיסיית הרישום של גויטיין מצוין השם נתן בן שמואל החבר — האם המסמך נכתב בכתב ידו? עדים: סעדיה בן נתן, יהודה בן שלמה הסופר, ומבורך בן נתן. המידע מבוסס על כרטיסיית הרישום של גויטיין.
Princeton Geniza Project description: Recto: Marriage contract, fragment. Groom: Abū l-Faraj Yeshuʿa b. Berakhot. Bride: Milāḥ bt. Abū l-Faraj (from verso). Dating: Under the reshut of the Nagid Shemuel b. Ḥananya (r. 1140–59 CE). Witness: Yehuda b. Shelomo ha-Sofer. None of the monetary details are preserved, though we learn from verso that the delayed marriage gift was 5 dinars. Verso: Legal document written on the verso of the torn marriage contract. The husband and wife from recto remarry after the wife promises not to leave the house without her husband's permission. The husband still owed her one dinar which would have to be paid if they quarrelled again. Goitein's note card names Natan b. Shemuel ha-Ḥaver—is this written in his hand? Witnesses: Seʿadya b. Natan, Yehuda b. Shelomo ha-Sofer, and Mevorakh b. Natan (he-Ḥaver or ha-Gevir?). Information from Goitein's note card.